چطور می توان رابط کاربری گرافیکی دستگاه های کامپیوتری را بهبود بخشید؟ چه قدم هایی باید برداشت تا نحوه تعامل کاربران با تکنولوژی را تغییر داد؟ بحث تنها بر سر توسعه ابزارهای مناسب نیست. بلکه باید نوع استفاده گجت ها توسط مردم را هم لحاظ کرد. پیشرفته ترین رابط کاربری، هیچ خواهد بود اگر در اولین استفاده عادی در زندگی روزمره، حس درستی نداشته باشد.
ما به سرعت داریم در عصری جلو می رویم که نیاز به بازتعریف رابط کاربری بیشتر در آن حس می شود. کامپیوترها دیگر فقط دستگاه هایی رومیزی نیستند، بلکه در دست ما به شکل تبلت و تلفن هوشمند و سایر گجت ها قرار گرفته اند و اگر همین طور پیش برود، تک تک ابزارها و گجت ها، درون خود یک کامپیوتر هر چند کوچک جای خواهند داد.
به خصوص در چند سال اخیر، شاهد رشد فناوری های تصویر برداری ۳ بعدی هستیم، متبلور کردن ظرفیت های این بُعد سوم، نیازمند رویکردی نوآورانه است. یک سیستم ژست ۳ بعدی (۳D Gesture System) دقیقا راهی برای ورود به این چالش است.
در ابتدایی ترین سطح، یک سیستم ژست های ۳ بعدی، حرکات انجام گرفته در محیط فیزیکی را به دستوراتی قابل اجرا توسط کامپیوتر تبدیل می کند. کاربردهای چنین تکنولوژی نوینی از بازی های ویدیویی گرفته تا مدیریت داده را پوشش می دهند. اما ساختن یک سیستم ژست ۳ بعدی که واقعا قابل استفاده باشد، شامل مجموعه ای از چالش ها است.
مهندسین مختلفی کوشیده اند سیستم هایی از این دست را برای “تفسیر حرکات بدن به دستورات کامپیوتری” خلق کنند و ما در این مطلب به رویکرد آنها، کارکردهای یک چنین سیستمی و البته قطعات و تکنولوژی های مورد نیاز برای ساختن سیستم ژست ۳ بعدی می پردازیم.
در ادامه مطلب با ما همراه باشید.
تازه های فناوری